Ontdek de regio
Wandelen
Podiumwandelpaden
Cirkelvormige wandelpaden
Fietsen
Themawerelden
Mijn werelden
Tijdreizen
Blog en reisverslagen
Ervaringen
Service
Oder als Link teilen
https://www.westerwald.info/ausflugsziele sind fantastisch
De Wolfmijn is een van de oudste in de regio. Al in de 18e eeuw werd hier ijzererts gedolven in dagbouw. Na 1834 werd overgeschakeld op mijnbouw met behulp van drijfmijnen. Na een uitgebreide renovatie in de jaren 1930 door de firma Krupp kreeg de mijn met 38 meter de hoogste opwindtoren van de regio. Toch werd de mijn al in 1945 gesloten. De ondergrondse faciliteiten bleven in gebruik door de Füssebergmijn. De mijn raakte echter in onbruik en werd uiteindelijk in 1975 volledig gesloopt. Vandaag de dag herinneren alleen de katrol en een vrachtwagen met stenen nog aan het verleden.
Het begin van de eigenlijke mijn Wolf kan waarschijnlijk teruggaan tot 1834, toen een vergunning werd verleend en vervolgens een eerste tunnel werd gegraven waardoor het erts werd gewonnen. In 1890 begon de gemechaniseerde ondergrondse mijnbouw relatief laat in vergelijking met andere mijnen, waardoor de productie aanzienlijk toenam. Het ruwe erts werd ter plekke verwerkt en geroosterd.Nadat de eigenaar in financiële moeilijkheden was geraakt, werd de mijn in 1916 verkocht aan de firma Krupp, die toen al talloze andere mijnen in het Siegerland bezat. De mijn werd uitgebreid gemoderniseerd en efficiënter gemaakt met een nieuw stoomketelsysteem en nieuwe roosterovens. Terwijl het roostermateriaal voorheen werd vervoerd met paardenkarren, werd het vanaf 1916 via een remheuvel naar de spoorlijn in de vallei vervoerd.Toen de economische situatie in de jaren na de Eerste Wereldoorlog verder verslechterde, ontstonden er verkoopproblemen die uiteindelijk leidden tot de sluiting van de mijn op 31 januari 1925. Tijdens deze exploitatiefase had de schacht een diepte van 300 meter bereikt. Met een personeelsbestand van 200 mensen aan het einde was er toen een totale productie van iets minder dan 750.000 ton bereikt. Met de opkomende bewapeningsplannen van de nationaal-socialisten voor de Tweede Wereldoorlog was er opnieuw vraag naar ertsen uit het Siegerland. In 1936 besloot Krupp de mijnbouwactiviteiten in de Wolfmijn te hervatten. Freiengrunder Eisenwerke bouwde een 38 m hoge schachtbok, de hijs- en pomptechnologie werd gemoderniseerd, er werd een nieuw mijnhuis gebouwd en de schacht werd over de hele diepte bekleed met 50 cm dik metselwerk. Het verwerken en roosteren gebeurde echter niet meer ter plaatse, maar werd overgebracht naar de nieuw opgerichte centrale verwerkings- en roosterij in Füsseberg.Op dat moment was Krupp al tientallen jaren eigenaar van de mijnen Füsseberg en Glaskopf en Friedrich Wilhelm en Einigkeit. Om economische redenen waren deze mijnen al in 1934 samengevoegd tot één bedrijfseenheid en ondergronds met elkaar verbonden. Het plan om alle mijnen op de Florz-Füsseberg ader samen te voegen tot een eenheid mislukte echter door het verzet van Friedrichshütte AG, die eigenaar was van de San Fernando mijn. Om het erts van de Wolfmijn naar de centrale verwerkingsinstallatie in de Füssebergmijn te transporteren, werd in 1936/37 een 3 km lange kabelbaan gebouwd. Het was ontworpen voor een productie van 40 ton per uur, elke wagon had een capaciteit van ongeveer 1 ton en het duurde ongeveer 25 minuten om de enkele reis af te leggen.
De mijn, die nu ultramodern was, werd in juni 1937 in gebruik genomen in aanwezigheid van de familie Krupp. De nieuwe exploitatiefase duurde echter maar acht jaar. Aan het einde van de oorlog in 1945 werd de mijn weer gesloten. Tegen die tijd had de mijn het niveau van 550 meter bereikt en nog eens ongeveer 500.000 ton erts gewonnen. Toen de mijn werd gesloten, werd ook de ontwatering stopgezet zodat de diepe niveaus onder water kwamen te staan. De verwachte volledige overstroming van de mijn werd echter niet bewaarheid. Het water bereikte de naburige San Fernando mijn via spleten en kloven, waar de mijnbouw in 1946 werd hervat na een onderbreking als gevolg van de oorlog. Daar nam de watertoevoer op de lagere niveaus zo sterk toe dat de mijnbouw aanzienlijk werd belemmerd. Friedrichshütte AG bereikte een overeenkomst met Krupp om de ontwatering van de Wolfmijn over te nemen, zodat de instroom in San Fernando weer aanzienlijk afnam.
Al in 1950, toen een reorganisatie en fusie van de ertsmijnbouw in Siegerland onder invloed van de geallieerde zegevierende mogendheden duidelijk werd, kwamen Krupp en Friedrichshütte overeen om de ertsreserves van de Wolfmijn te ontginnen via het San Fernando-veld.Het 600 meter hoge San Fernando-niveau werd verbonden met de Wolf-schacht; later werden ook andere niveaus verbonden. Toen Erzbergbau Siegerland AG in maart 1953 werd opgericht, werd het eigenaar van alle mijnen in Siegerland. San Fernando en Wolf werden nu gezamenlijk geëxploiteerd. Terwijl de mijnen al via de San Fernando-schacht werden ontgonnen, bleven de mijnwerkers tot 1958 in de Wolf-schacht werken, waarna de schacht werd gesloten.Omdat de ertswinning in de San Fernando-schacht al tot 830 m was gevorderd, werden verdere activiteiten daar uitgesteld en werd het zwaartepunt van de winning verlegd naar de oude Wolf-schacht, die slechts tot 550 m was ontgonnen. Door de steeds toenemende concurrentie met buitenlandse ertsen kon de samengestelde mijn San Fernando-Wolf slechts tot 14 april 1962 in bedrijf blijven. Zelfs daarna werd de winning in het Wolf-veld nog korte tijd voortgezet via de Füsseberg - Friedrich Wihelm groep totdat de winning van Siegerland-erts uiteindelijk werd gestaakt op 31 maart 1965.
Na de sluiting van de mijn probeerde een vereniging van mijnliefhebbers de toren te behouden. Helaas lukte het niet om de nodige fondsen voor het onderhoud bij elkaar te krijgen, zodat de toren in 1975 werd afgebroken. Het terrein wordt nu voor commerciële doeleinden gebruikt. De enige herinnering aan het mijnverleden is een katrol van de opwindtoren die later op een parkeerplaats werd geplaatst.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Contact en routebeschrijving
Bahnhofstr. 457567 Daaden
Contact
touristik@daaden-herdorf.de
